Code Rood

ze waren met veel

hun verstand te groot om te vragen

doof voor mijn eerste schreeuw

blind voor elke stap, eeuwig

 

klein zal ik verdwalen

in een zachte hand, klinisch kil

ik kan niet huilen, ademen, voelen

alleen maar groeien voor later, ik wil

 

de aarde met mijn handen zien, het groen

proeven, de kleuren achter glazen deuren

ruiken, uit stemmen gezichten lezen, zon

licht schilderen met zand, in tranen

 

lachen, roepen, tieren: ik ben

gevallen nog voor ik kan klimmen

een ontbrekende schakel, een parel

te veel, een juweel in de mest-

 

hoop verstild, tot goud mismaakt

de kern verknipt, de code gekraakt

kruip ik, kijk met heldere blik

hoe de wereld stinkt en ik stik